17-07-16

ANGEL (15)

Mosterdgeel zonk de zon weg in de augustusavond. De achterkant van de beide huizen nam in de laatste gloed van de dag oud-Bulgaarse proporties aan: lagen natuursteen, kruiswoordraadselachtige kloosterstenen in balkankleuren, houten dwarsbalkjes, orthodoxe glasramen en gebeeldhouwde series hakenkruisen wisselden elkaar in een vreemd soort symmetrie eclectisch af – een beetje zoals het cyrillische schrift: grillige maar toch beheersbare meetkunde. De koperen ploert deed duidelijk haar werk – hallucinant.
‘Dit is niet jullie balkon, maar jullie Balkan,’ grapte Lucifer. ‘En zoals je ziet: de wereld draait vierkant in het rond. SATOR AREPO TENET OPERA ROTAS. Heb je mijn hoofdletters gehoord?’
Hij aaide de honden over hun kop en schoot zijn sigarettenpeuk tussen duim en wijsvinger weg.
‘Tuinfeestje?’ suggereerde hij. Ze knikten.
‘Waarmee laven we onze dorst? De Devil’s Sperm is op, helemaal op. Nietwaar, Pasja?’ zei Erik.
De zwarte poedel hief schaapachtig zijn kop en leek te kokhalzen, als een kat die een haarbal in haar maag voelde tollen.
‘Een Bloody Mary?’ stelde Marlize onderdanig voor. ‘Erik maakt die als geen ander. Ze zijn erg lekker.’
Bloody it is,’ knikte Lucifer. ‘Mag ik je feliciteren met de keuze. Doe wel wat kleren aan als je de drankjes maakt, Erik. Ik wil namelijk geen vetogen op mijn Bloody zien drijven. Het is geen kippensoep hé. En breng die hotdog mee. Geen aubergines voor mij; er zijn grenzen aan de gezondheid. Hotdog is goed.’
Denise en Pasja hieven geschrokken hun kop. Hij plantte zijn vork in de grond naast het kruidenperkje en plofte in een ligstoel neer. Erik verdween gekrenkt naar de keuken.
‘Mooie bikini, bijna bikiniks, sappige borsten, en zoveel!’ wees Lucifer met een hoofdknik. ‘Prachtige vooruitzichten, voorwaar! Ben je zwanger?’
‘Dat zou dan van jou moeten zijn, hoorndrager, sedert vijf minuten. Maar ik wil geen kind met hoefjes.’
‘Ja, we waren lekker hotdog hé.’
‘Flauwe mop, demon.’
‘Hebben de honden al gegeten?’
‘Die komen niks te kort.’
‘Wat een cliché. Zelf al eens hond geweest voor pakweg een week of twee in de zomervakantie?’
‘Komaan zeg.’


Lucifer aaide de beide koppen weer, maar de beesten reageerden niet. Ze lagen als in doodsangst te rillen en te sidderen, zonder ook maar een poot te bewegen.
‘Hoe gaat het met je roman? Vlot het een beetje? Verkondig je wat ik je heb opgelegd? Het opblinken van de gekartelde kanten van de mensheid? Het uitroken van de hartkamers? Het zingen van de zwarte ziel?’
‘Het is een pak van mijn hart dat ik in één grote gulp de achterkant van mijn hart kan afstoffen. Beroepshalve moet ik het anders altijd doen met korte zinnetjes en sloganeske tekstjes hé. Wij maken het verschil, van dat soort moegeluld geouwehoer.’
‘Spaar de mensheid niet. Mens = men x acht miljoen. Een zootje. Er moet balans in gebracht worden. Er kome evenwicht! Lees ze de les. Draai ze een loer.’
De duivel wond zich nu waarachtig even op.
‘Laat die fucking bitch roman op ze af!’