18-03-15

ANGEL (intro)

ANGEL                                                                                  

                                            

Lucifers verblijf op aarde gaat niet onopgemerkt voorbij: hij scoort een wereldhit en publiceert een hoogvlieger van een roman. Daartoe bedient hij zich van stervelingen. Onderweg vallen daar natuurlijk slachtoffers bij. Ondertussen voltrekt zich nog maar eens een keer het passieverhaal, maar dan wel zoals het echt gebeurd is. De knekeltocht onder een brandende zon zit vol verrassingen. De man-an-de-lat is iemand anders dan de opruier die in de bekende canongeschriften voorkomt. Hij is misschien de verkeerde lieveheer. De gebeurtenissen worden ook doorspekt met bloedgolven, bijenaanvallen en hevige onweersbuien. Er is duidelijk iets op til, zowel in Jeruzalem als in Verkavelgem. Eigenaardige neerdalingen en opstijgingen doen zich voor. De duivel is ermee gemoeid. Want hij wil de wereld weer in balans brengen. Zijn balans.

 

Vraag: Wat is het tegenovergestelde van geloof? Geen ongeloof. Te definitief, te vaststaand, afgerond. Een soort geloof op zich. Twijfel.

Dat is menselijk, maar hoe zit dat met engelen? Kenden zij wel eens twijfel, zo halverwege tussen Allahgod en homosapiens? O ja: op een dag wilden ze toch wel eens weten hoe dat met Gods wil zat en verstopten zich mopperend achter de Troon, en durfden verboden kwesties aan de orde te stellen: antikwesties. Is het zo dat. Valt daar niet over te praten. Vrijheid, de bekende antikweeste. Hij herstelde uiteraard de rust, gebruikte werkgeverstrucjes à la god. Streelde hun ijdelheid: jullie zullen het instrument zijn van mijn wil op aarde, van de verlossingverdoemenis van de mens, het gewone gedoe enzovoort. En hocus pocus pas, einde van het protest, aureolen op en weer aan het werk. Engelen zijn eenvoudig tot bedaren te brengen; maak een instrument van ze en ze zijn meteen goed gestemd. Mensen vormen een hardere noot om te kraken, kunnen aan alles twijfelen, zelfs aan wat ze met hun eigen ogen zien. En àchter hun ogen. Wat, als ze met zware ogen wegzakken, achter gesloten kijkers aan het licht komt… engelen hebben niet erg een eigen wil. Willen is het oneens zijn met; je niet schikken; een afwijkende mening hebben. Ik weet het: de taal van de duivel.

(Salman Rushdie, De duivelsverzen)

De commentaren zijn gesloten.